Coroczne déjà vu, czyli słów kilka o postanowieniach noworocznych

Sylwester, ostatni dzień umownego roku, kiedy to jesteśmy przyzwyczajeni do robienia długiej listy plusów i minusów mijającego czasu. Nieodłącznym elementem tradycji jest również planowanie przedsięwzięć na nowy rok, a to jak pokazuje życie nie zawsze się nam udaje. Dlaczego?

Kolejny rok ma być przełomem, historyczną chwilą, kiedy wreszcie zaczniesz spełniać swoje marzenia. Schudniesz, rzucisz palenie, pokażesz swój talent światu, czy znajdziesz miłość życia. Pod koniec roku obudzisz się jednak z ręką w nocniku, by za chwilę otrząsnąć się z szoku i zacząć obiecywać sobie dokładnie to samo. I tak w kółko, bez końca. Co ciekawe, problemem nie jest słaba wola naszego gatunku tylko ilość postanowień oraz sposób formowania celów jakie na siebie nakładamy. Działanie małymi krokami nie leży w naturze człowieka, my pragniemy natychmiastowych efektów i to właśnie nas gubi. Nie przewidujemy też, że prędzej czy później dopadnie nas kryzys, któremu wypadałoby jakoś zaradzić zamiast zupełnie zarzucać nasz projekt.

Nie lubimy tego momentu, gdy dociera do nas, że zawiedliśmy samych siebie, ponieważ nie dotrzymaliśmy ubiegłorocznych obietnic. Zazwyczaj zaraz potem mówimy sobie twardo, że tym razem damy radę, że podołamy zadaniu. Dziwnym trafem od tego momentu włączamy tryb „amnezja”, bo to co nas gubi najbardziej to nieumiejętność wyciągania wniosków z przeszłości. Nie uczymy się na błędach, ale za wszelką cenę staramy się odciąć przeszłość. Po co? Po co, skoro to przeszłość doprowadziła nas do miejsca, w którym teraz jesteśmy. Należałoby ją szanować, a nie odżegnywać, ale jednocześnie nie rozpamiętywać jej pamiętając, że żyjemy tu i teraz.

Oczywiście dokonując analizy problematycznej sytuacji, z góry należałoby odrzucić postanowienia składane pod wpływem sylwestrowych trunków. Jednym może to naszą sytuację tłumaczyć, ale inni już mogą nie być tak wyrozumiali. Lepiej więc skupić się na deklaracjach, które pamiętamy i które zostały naprawdę dobrze przemyślane…przynajmniej w teorii, gdyż z praktyką już bywa różnie.

Wiele kobiet ma tradycję co roku deklarować spadek wagi, ale nic z tym realnie nie robi. Kończy się tylko na słowach, które nie mają żadnego przełożenia w rzeczywistości, a ich jedynym zadaniem jest uspokoić sumienie spanikowanej niewiasty, ponieważ ona wie, że ma problem. Sęk w tym, że wiedza o problemie to za mało, by zniknął. Podobnie jest z innymi problemami, jak choćby z nałogami jak na przykład chęć rzucenia palenia, którą zajadamy słodyczami, co w efekcie powoduje, że wpadamy z deszczu pod rynnę. Ostatecznie usprawiedliwiamy się destrukcyjnym wpływem środowiska, nałóg zostaje, a postanowienie noworoczne poszło się paść.

Najlepszym rozwiązaniem jest więc, branie na siebie realnej ilości postanowień możliwych do zrealizowania i podziału tego przedsięwzięcia na etapy. W ten sposób unikniemy popadnięcia w niemoc i marazm, ponieważ realny cel daje realne efekty, a co za tym idzie także motywację na kolejne dni, miesiące, a być może nawet lata pracy. 

Chcesz schudnąć 50 kg, ok, to jest do zrobienia. Może jednak bezpieczniej będzie rozłożyć to w czasie np. na dwa lata. Marzy Ci się przeprowadzka, bądź podroż do jakiegoś miejsca, ale zapał gasi Ci brak funduszy… Kto powiedział, że musi to dojść do skutku akurat w tym roku? Jednak, jeśli zaczniesz działać już teraz zamiast siąść i marudzić, na pewno zwiększysz prawdopodobieństwo spełnienia tych marzeń. Chcesz się zakochać, ale unikasz ludzi, narzekasz na pracę, ale jej nie zmieniasz… I tak dalej, i tak dalej. Wymówi są wygodne, bo dają nam złudne poczucie, że chcemy, ale nie możemy. Tymczasem chodzi o to, by za chceniem poszło także jakiekolwiek działania, gdyż nic nie spadnie nam z nieba.

Kontrola to dobra rzecz, bo dzięki niej wiemy na czym stoimy. Nie wszystko jednak jesteśmy w stanie kontrolować, warto byś w swoim planie realizacji postanowień noworocznych poza wyżej wymienionymi kwestiami znalazł też odrobinę miejsca na plan B. Przygotuj się na kryzysy, mniej lub bardziej poważne potknięcia, zaakceptuj chwile zwątpienia, ale nie obwiniaj się o to co Ci nie wyszło. Po prostu otrzep się, wstań i idź dalej mimo porażek. Jeśli nie uda Ci się tą drogą, spróbuj inną, nie fiksuj się na jedną ścieżkę działania.

Elastyczność, samodyscyplina i wizualizacja celu powinny pomóc Ci zażegnać kryzys. Padłeś? Powstań, ale nie poddawaj się!