Rozpoczęty dwa tygodnie temu wątek przywództwa skupił się, póki co na dwóch z czterech aspektów. To znaczy omówił funkcje przywództwa i błędy najczęściej popełniane przy okazji dowodzenia grupą. Pora zająć się resztą.
POSŁUGIWANIE SIĘ WIZJĄ
Do tego co już zostało napisane warto dorzucić również konieczność posiadania wizji. Przywódca musi mieć wizję. Najczęstszym i najpoważniejszym błędem lidera jest to, że tak naprawdę nie wie do czego dąży. Jeśli zaś to jest dla niego niejasne to naturalnie nie może (bo nie ma czym) zainspirować swojego zespołu. Tymczasem taki nadrzędny cel napędza kreatywność, a umiejętność patrzenia w przyszłość i posiadanie ambicji imponuje ludziom i inspiruje ich. Urodzony przywódca działa pewnie i z rozmachem doskonale zdając sobie sprawę, że niepewność może zniweczyć wszystkie jego plany.
Potrzebę dalekowzroczności wśród liderów potwierdzają również liczne badania. Nie musi ona jednak oznaczać jasnowidzenia, a jedynie świadczyć o określeniu pewnych standardów możliwych do zrealizowania. Niekoniecznie musi chodzić o najbliższą przyszłość, gdyż najbardziej liczy się potencjał.
Podstawę wizji wyznaczają wartości przywódcy stanowiące zbiór wszystkiego czym ten człowiek kieruje się w życiu. Jest to jego credo Opierając się na wizjach lider wyobraża sobie idealną przyszłość dla swojej firmy. Przy okazji jest sobie w stanie odpowiedzieć również na pytania, dlaczego dana firma w ogóle istnieje, co jest jej misją i jak jest ona realizowana w obecnych warunkach.
Planując cokolwiek należy wziąć pod uwagę fakt, iż liderzy są osobami przede wszystkim nastawionymi na osiąganie konkretnych rezultatów. Trzeba więc tak budować wizję przedsięwzięć, aby były one konkretne, mierzalne oraz dały się określić czasowo. Chodzi generalnie o to, ażeby pozwalały płynnie przemieszczać się z jednego punktu do drugiego aż do osiągnięcia upragnionej mety.

UNIKANIE ŁATKI MANIPULANTA
Granica między byciem dobrym przywódcą a uchodzeniem za manipulanta jest bardzo niewielka. Niemniej jednak, poza tym jest też bardzo wyrazista i to właśnie od przywódcy wymaga się, aby tę wyrazistość dostrzegał, a przede wszystkim potrafił rozdzielić. Owszem manipulacja łączy się z przywództwem, gdyż jest nakłanianiem ludzi do tego czego oczekuje lider, ale poza tym ciężko tu o cechy wspólne.
Zresztą w przypadku manipulacji chodzi o ukryte działania z kolei lider z prawdziwego zdarzenia wszystko robi jawnie. Przywódca przede wszystkim przedstawia swoją wizję grupie i zapoznaje ją z celami jakie ma ochotę zrealizować. Potrafi zachęcić ludzi do swoich działań charyzmą, toteż nie musi wcale uciekać się do podstępu. Jest wiarygodny, więc ludzie za nim podążają i swobodnie wcielają w życie jego plany. Sami decydują czy chcą się do niego przyłączyć, a takiego wyboru nie pozostawia im manipulant doprowadzając często do sytuacji, w której zespół znajduje się w sytuacji, w której nigdy świadomie nie chciałby się znaleźć.
Przywódca porywa za sobą tłumy, które dadzą z siebie jak najwięcej przy jednoczesnej samorealizacji. Na pierwszy plan wysuwa się, więc współpraca, pomoc bez narzucania czegokolwiek komukolwiek przez osobę lidera.
Manipulant nigdy zaś nie zdobędzie się na coś takiego, gdyż jemu chodzi w dużej mierze o wykorzystywanie ludzi dla własnych korzyści. Jeżeli lider postępuje w taki sposób to najwyraźniej już przestał nim być. Stosowanie technik manipulacji nie jest najlepszym pomysłem na zjednywanie sobie ludzi. Jak głosi przysłowie „kłamstwo ma krótkie nogi” i fakt, że przez jakiś czas na pewno da się maskować manipulację, jednakże taka sytuacja nie będzie trwała w nieskończoność. Ludzie prędzej czy później połapią się, że coś jest nie tak, a to przełoży się z całą pewnością na spadek efektywności całego zespołu. Pod znakiem zapytanie stanie również możliwość realizacji wizji i celów założonych przez przywódcę.
Ciężko jednoznacznie określić poziom trudności przywództwa. Dla jednych to bułka z masłem, a dla drugich najtrudniejsza rzecz na świecie. Bez względu na to jak jest i jak doszło się do bycia liderem warto przede wszystkim pamiętać o jednej ważnej rzeczy. Mianowicie o tym, że przywództwo opiera się na kontakcie z drugim człowiekiem, a więc praca nad uczciwością, dalekowzrocznością, pokorą, umiejętnością inspirowania i zdobywaniem kompetencji, ma duże znaczenie w budowaniu wizerunku lidera.
