Szansa na sukces przez współdziałanie

Praca zespołowa jest trudną sztuką szczególnie dla wytrawnego indywidualisty. Nie można jednak walczyć z faktem, że każdy – obojętnie jakie ma poglądy, bez pracy zespołowej nie zaszedłby daleko. Nikt z nas wszak nie jest samotną wyspą i siłą rzeczy musimy koegzystować z innymi podobnymi sobie jednostkami. No dobrze, dość już o innych, przejdźmy lepiej do Ciebie. Oto przyszła chwila prawdy, podczas której sam musisz dowiedzieć się czy posiadasz już niezbędne umiejętności, by prawidłowo współdziałać z innymi. Jeśli nie, podpowiemy Ci jak to zmienić. Czy jesteś na to gotowy?

Liczy się efekt…i efektywność

I to bez dwóch zdań. Człowiek nie zajdzie jednak daleko, jeśli nie nauczy się współpracować w grupie, bo tylko wówczas będzie w stanie wyrobić w sobie efektywność niezbędną w dalszym osobistym rozwoju. Zosie Samosie mogą więc darować sobie uparte działania, gdyż pracując w korporacji tylko idiota jest w stanie myśleć, że wszystko jest zdolny osiągnąć samodzielnie. Szczególnie, gdy mówimy o wprowadzeniu na rynek nowego patentu, do którego tym bardziej potrzeba pomysłów innych ludzi, ich kreatywności i przepływu informacji oraz wdrożenia odpowiednich działań, które nie tylko przybliżą zespół do celu, ale także uściślą więzi między nimi. Jasne, że w każdym zespole zdarzają się geniusze, ale przecież nawet największe umysły miały swoich asystentów.

Uparte Zosie Samosie 

Występują mimo wszystko dosyć często. Tym bardziej trudno jest się dziwić, że umiejętność współdziałania jest tak wysoko ceniona i pożądana przez potencjalnych pracodawców, szczególnie w sytuacji, gdzie nie jest tak prosta i oczywista jakby się to mogło z początku wydawać. Każdy człowiek ma w tym kontekście dwie skrajnie różne potrzeby. To jest, potrzebę działania indywidualnego, samorealizacji i podkreślania osiągnięć, oraz potrzebę przynależności do grupy i tworzenia jej przez współdziałanie lub zdrowe współzawodnictwo.

Stety lub niestety wciąż górę bierze pierwsza opcja, gdyż paradoksalnie od dziecka jesteśmy uczeni, by za wszelką cenę stawiać na samokształcenie i indywidualizm. Czy to dobrze? Niekoniecznie, ponieważ praca w zespole nie musi koniecznie oznaczać „zabijania” w nas cech indywidualisty, a jedynie chęć umiejętnego wykorzystania tych jakże cennych cech w większej grupie ludzi. Poza tym, młodzi ludzie wynoszący z domu mocno zaznaczone postawy indywidualistyczne, mają na początku trudności w zaadaptowaniu się do nowej sytuacji. Widzą w pracy zespołowej tylko negatywy. Możliwe współzawodnictwo, konflikty, napięcia wpływające na przedłużający się proces podejmowania decyzji, małe pole manewru w swobodzie decydowania, lenistwo, przymus dostosowania się itp.

Szczególną trudność sprawia im wypracowanie w sobie podstawowych cech niezwykle przydatnych (a wręcz niezbędnych) w prawidłowym procesie interakcji międzyludzkiej. Są to przede wszystkim następujące umiejętności:

• komunikacji,
• słuchania innych,
• udzielania konstruktywnej krytyki,
• przekazywania feedbacku,
• proszenia o pomoc,
• wspierania,
• dzielenia się wiedzą i umiejętnościami,
• uznawania własnej porażki.

To była zła wiadomość, natomiast jest też dobra. Mianowicie tego wszystkiego można się nauczyć. Nawet jeśli ktoś nie wypracował powyższych umiejętności w wieku dziecięcym, to wcale nie oznacza, że jest w jakiś sposób wykluczony. Wszystkiego można się nauczyć nawet jako dorosły, wystarczy jedynie odrobina dobrych chęci i samozaparcia.

Jak wobec tego zabrać się do pracy, by były widoczne efekty?

Model 70/20/10

Sprawdza się ponoć idealnie, gdy chcemy wesprzeć pracowników na drodze ich rozwoju. Jak zakłada ów model, tylko 10% posiadanej wiedzy zdobywamy poprzez samodzielną pracę, treningi oraz edukację. Zdecydowanie więcej wiedzy napływa do nas w momencie obserwacji innych osób, jest to w liczbach aż 20% informacji. Natomiast najwięcej, bo aż 70% kompetencji nabywamy poprzez różnorakie doświadczenia i angażowanie się w działania stricte zespołowe. Nasuwa się, więc jasny wniosek, że wiedza teoretyczna nadaje dobrą bazę do dalszych działań, nie stawiając się mimo wszystko na pozycji absolutu.

Dbałość o pracownika

Co ciekawe wiele firm wychodzi już z powyższego założenia i kładzie większy nacisk na dbałość o zasoby ludzkie rozwijając je na wielu płaszczyznach. Szkolenia, feedbacki czy odpowiednio dostosowana przestrzeń biurowa to tylko niektóre z wielu ulepszeń jakie oferuje nowoczesny pracodawca, ale pomimo to jedno wciąż pozostaje niezmienne – motywacja pracownika. Dlatego chcąc wdrożyć niniejsze rozwiązania szef powinien zacząć od siebie. Powinien postawić sobie pytania: jaką rolę chce odegrać w grupie, jakie relacje budować i jaki cel osiągnąć. Gdy już stanie się ich świadomy, dowie się też jak zadziałać, by owe zamierzenia spełnić.

Wielki Brat patrzy

Jeśli zostałeś zaproszony na rozmowę próbną, musisz się liczyć z tym, że rekruter zechce sprawdzić przede wszystkim to w jaki sposób się komunikujesz czy narzucasz swoje zdania, podnosisz ton albo czy i jak radzisz sobie w konkretnych sytuacjach. Możesz zostać postawiony przed zadaniem wynikającym z działania w grupie.

Jeśli jesteś indywidualistą nie demonizuj współdziałania, ponieważ żyjesz wśród ludzi i musisz nauczyć się z nimi współegzystować. Praca w grupie daje dużo możliwości: zwiększa efektywność, energię do pracy, daje poczucie wspólnoty i możliwość komunikacji oraz rozdzielenia zadań czy szybszej reakcji na konkurencję. To tylko niektóre z wielu zalet, zatem odważ się i spróbuj wejść w nowe.