Introwertyzm – między prawdą a fikcją

Introwertyczny, czyli jaki? Dziwny, zlękniony, wyalienowany, pozbawiony przyjaciół? Okazuje się, że niekoniecznie, bo prawda o introwertykach jest trochę bardziej złożona. Jak zatem przedstawia się rzeczywistość.
Przede wszystkim introwertyk nie jest osobą, która ma problemy z utrzymywaniem oraz nawiązywaniem znajomości. Jest to ktoś kto potrzebuje po prostu odpocząć, gdy wokół niego kręci się wielu ludzi i w związku z tym dużo się też dzieje. Nie oznacza to jednak całkowitego odrzucenia relacji międzyludzkich. Introwertyk nie jest dzikusem, a raczej człowiekiem, który częściej potrzebuje pobyć sam na sam ze swoimi myślami, aby móc „naładować baterie”.

W związku z tym nie jest ani dziwny ani gorszy od reszty otoczenia (jak często twierdzą media).
Szacuje się, że w społeczeństwie introwertycy stanowią do 40% populacji. Co ciekawe każdy może cechować się pewnymi zrachowaniami introwertycznymi, ale dopiero, gdy przeważają one w codzienności, człowiek może określać się introwertykiem.

Co to za zachowania?

• Stronienie od intensywności.
• Szeroko rozumiany umiar.
• Potrzeba spokoju i wyciszenia.
• Potrzeba pobycia tylko ze sobą.
• Niskie zapotrzebowanie na dopaminę.
• Intensywne doświadczenia równoważone ciszą.
• W chwilach nadmiernej stymulacji możliwa drażliwość.
• Dystans do hucznych, zbiorowych wydarzeń.
• Docenianie wyłącznie głębszych znajomości.
• Brak zgody i wydatkowania energii na kontakty z przypadkowymi osobami.
• Brak tolerancji dla hipokryzji.
• Wyostrzony zmysł obserwacji.
• Wysokie zdolności analitycznego myślenia.
• Ekspansja w zawodach twórczych.
• Docenianie możliwości samorealizacji w pracy.
• Skłonność do łamania tradycji i konwenansów.
• Głęboka awersja do robienia czegoś „bo tak wypada”.
• Wypowiadanie się tylko w konkretnych sytuacjach i na wybrane tematy.
• Niechęć do bycia w centrum uwagi.
• Niechęć do niespodzianek oraz bycia publicznie zaskakiwanym.

Reasumując introwertycy szukają ludzi podobnych sobie, a więc szczerych, lojalnych i bogatych wewnętrznie. Nie biegają z jednej imprezy na drugą, gdyż już po jednej z nich potrzebują psychicznego odpoczynku. Gdy jednak ich sposób bycia zostanie zaakceptowany, potrafią dobrze odnaleźć się zarówno na koncercie rockowym jak i w kinie czy podczas rozmowy o literaturze.