Krytyka w życiu. Jak sobie z nią radzić?

Na przestrzeni całego naszego życia doświadczamy szeregu sytuacji, w których musimy mierzyć się z krytyką. Po nikim chyba nie spływa to jak po przysłowiowej „kaczce”, dlatego tym bardziej warto wiedzieć, dlaczego ludzie krytykują i jak można sobie z tym poradzić. Jesteś ciekaw? Jeśli tak, to zapraszam do dalszej lektury tekstu.

Czym jest krytyka? Rozumie się ją na dwa sposoby. Po pierwsze jest to (najczęściej) bardzo surowa informacja zwrotna, o której udzielenie krytykujący został poproszony. Pytana o zdanie osoba wypowiada się na dany temat bardzo nieprzychylnie, ale używa przy tym konkretnych argumentów i przez to paradoksalnie motywuje nas do rozwoju.
Druga sytuacja ma miejsce, gdy krytyka przybiera formę wtrącania się, udzielania niepotrzebnych rad, plucia jadem i kierowania w drugą osobę rozmaitych złośliwości. Taka krytyka zdarza się niestety najczęściej, gdyż wielu ludzi mając niestety „nieposprzątane” we własnym życiu, woli zajmować się życiem innych.

Paradoksalnie jednak krytyka może być też dobra. O ile rzecz jasna motywuje i jest udzielana na wyraźną prośbę krytykowanego. Jest to tak zwana „krytyka konstruktywna”. To dzięki niej mamy szansę poznać opinie innych i zobaczyć, co może wymagać poprawy. Inaczej niż w przypadku krytyki destrukcyjnej, która nie wnosi do naszego życia niczego, poza przygnębieniem i poczuciem beznadziejności. Mimo wszystko nie oznacza to, że mamy siedzieć cicho, gdy jest coś co u danej osoby może wymagać poprawy. Przecież ktoś może nie zdawać sobie sprawy z problemu, który posiada i tylko dlatego nie prosi o radę. Wówczas jak najbardziej można (a nawet trzeba) zwrócić mu na to uwagę, jednak wszystko „rozbija” się o to w jaki sposób będzie to „podane”. Chodzi o to, żeby dać komuś informację z czym jest problem, nie krytykując tego problemu. Sama informacja w zupełności wystarczy, ponieważ tak naprawdę każdy indywidualnie decyduje o sobie. Nie możemy oczekiwać od kogoś, żeby żył tak jak my chcemy.

Tymczasem okazuje się, że wielu z nas właśnie dlatego krytykuje innych. Gdy dana osoba nie zgadza się z naszym „szablonem”, chcemy ją „poprawiać”. Ale po co? To, że nam zrobi się lepiej, nie oznacza, że osoba krytykowana poczuje się tak samo. Chcemy jej pomóc? To szlachetne, ale jeżeli nudzi nam się tak bardzo, że zajmuje nas życie innych ludzi, to może czas znaleźć sobie jakieś hobby. Jeśli z kolei krytykujemy, by kogoś poniżyć i przez to poczuć się lepiej…No cóż, tu już się kłania wizyta u psychologa (a może nawet u psychiatry). Pamiętajmy, że nie uszczęśliwimy nikogo na siłę.

Z kolei, jeśli jesteś krytykowany, najpierw popracuj nad poczuciem własnej wartości. Osoby niedowartościowane bardzo często mylą krytykę z posiadaniem odmiennego zdania. To nie jest to samo. Ludzie często się ze sobą nie zgadzają i tak już po prostu jest. Ponadto o opinię pytaj wyłącznie osoby z tzw. „branży”. Kogoś kto ewidentnie pozna się na sprawie. Wówczas z pewnością unikniesz nieporozumień i nieprzyjemnych sytuacji. Postaraj się zrozumieć intencję krytykującego, a jeśli nieprzychylne opinie powtarzają się, wprowadź odpowiednie zmiany. I wreszcie, nie przejmuj się krytyką aż tak bardzo! Wiem, że łatwiej powiedzieć, trudniej zrobić, ale naprawdę ilu ludzi tyle opinii. Ty nie jesteś chyba zupą pomidorową, żeby lubili Cię wszyscy? Dlatego w większości przypadków na krytykę nie ma nawet sensu odpowiadać, a jeśli już koniecznie musisz, najpierw ochłoń, a potem ułóż merytoryczną odpowiedź. Nie chcesz chyba, aby posądzono Cię o niedojrzałość?

Inna sprawa, jeśli to Ty masz ogromną potrzebę krytykowania innych. Wówczas najprawdopodobniej (tak jak napisałam wyżej) musisz popracować nad sobą. Nie oznacza to bynajmniej, że jesteś złą osobą, ale możesz mieć na przykład krzywdzące przekonania, które warto wyeliminować. Najczęściej potrzeba krytykowania innych kończy się w momencie, gdy skupiamy się wyłącznie na uprzątnięciu bałaganu, który mamy we własnym życiu.