Jakkolwiek by na to nie patrzeć początkowo należałoby zaznaczyć, iż przewodzenie jakąkolwiek grupą oznacza kontakt z drugim człowiekiem. Ściślej nawiązywanie, rozwijanie i podtrzymywanie relacji interpersonalnych. Tam bowiem, gdzie liczy się przede wszystkim człowiek nie da się przewidzieć wszystkiego. I właśnie dlatego w firmach pojawiają się problemy z rodzaju emocjonalnych nierzadko komplikujące utrzymywanie pozytywnych relacji w zespole. Rola przywódcy w takich sytuacjach jest podwójnie trudna, gdyż stanowi on zarówno stronę w sporze, a jednocześnie naturalnie uważa się go za mediatora. Takie położenie może stwarzać korzystne warunki do popełniania przez niego rozmaitych błędów w zakresie zarządzania ludźmi.
Nie ulega wątpliwości, że bycie przywódcą to prestiż. Niemniej jednak bycie nim nie oznacza posiadania talentów w danym kierunku, ale jednocześnie tego nie wyklucza. Tak czy siak przy odrobinie dyscypliny i samozaparcia każdy mniej czy bardziej uzdolniony przywódca jest w stanie osiągać sukcesy na polu zarządzania. Na co powinien uważać? Czym naprawdę jest przywództwo? Jeśli chcesz wiedzieć, czytaj dalej.
Funkcje przywództwa
Długą listę pułapek mogących przydarzyć się w przywództwie otwiera niepożądane zachowanie samego lidera. Skądinąd słuszne poczucie dumy z piastowanego stanowiska absolutnie nie powinno wysuwać się na pierwszy plan. To ludzie są bowiem najważniejsi i to na nich przede wszystkim winien skupiać się lider, jeśli chce w ogóle myśleć o budowaniu silnego zespołu. Relacje z ludźmi są niezbędne w kreowaniu własnej wizji, gdyż to ludzie budują zespół. Bez nich ani rusz. Lider musi zatem nauczyć się umiejętnie na nich wpływać zamiast skupiać się (jak większość) wyłącznie na sobie i na roztaczaniu wokół siebie wizerunku superbohatera.
Chcąc bowiem jak najdokładniej wypełniać tę funkcję należałoby przyswoić sobie listę mniej lub bardziej skomplikowanych zasad.
Według niej lider powinien:
- planować i organizować zadania,
- monitorować swój zespół, informować go oraz rozwiązywać powstające problemy,
- motywować zespół,
- konsultować wszelkie zmiany wspólnie z podwładnymi,
- akceptować zespół i wspierać go we wszystkim,
- kierować konfliktami,
- utrzymywać dobre stosunki z członkami grupy,
- delegować zadania,
- rozwijać pracowników oraz ich nagradzać.
Niniejsze funkcje mają bezpośredni związek z relacjami interpersonalnymi. Stanowią zatem zapis ról jakie spełnia przywódca w swoim zespole. Dlatego też ważne jest jak lider traktuje współpracowników, bo jeśli przyjmie on złą taktykę wszystko może się posypać niczym domek z kart. „Zła taktyka” oznacza uważanie się za bóstwo, któremu należy się cześć. Dosadne podkreślanie swojej ważności, nieomylności i wszechwiedzy prowadzące do braku zaufania. Tymczasem podstawą funkcjonowania dobrego zespołu jest wzajemnie zaufanie wszystkich jego członków. To pojawi się tylko wówczas, jeśli lider pokaże zespołowi swoje „ludzkie” oblicze, a więc po prostu obnaży przed podwładnymi wszystkie swoje słabości. Oczywiście znajdą się pewnie tacy, którzy stwierdzą, że lider nie powinien tego robić, ponieważ w ten sposób naraża na szwank swoją reputację. W porządku, ale czy przypadkiem pokora nie jest oznaką siły i pewności siebie, która winna cechować każdego solidnego przywódcę? Poprzez takie zachowanie buduje się przecież szacunek, a on jest chyba potrzebny liderowi, prawda?
Przywdziewanie masek jeszcze chyba nigdy nikomu nie przysporzyło uznania na dłuższą metę. Dobrą sławą cieszą się wszak wyłącznie autentyczne postawy, ponieważ fałsz prędzej czy później zostaje wychwycony. Kiedy tak się dzieje ludzie zazwyczaj stwierdzają również, że nie mają dla kogo pracować, skoro lider doskonale radzi sobie bez nich. Przestają mu też ufać, ponieważ według amerykańskich badań podwładni oczekują od przywódcy uczciwości, empatii, pasji i integralności. Ludzie chcą czuć, że to co robią ma sens i że ich lider będzie z nimi na dobre i na złe, że nie zaprowadzi ich na manowce. Skuteczny przywódca liczy się ze zdaniem swoich podwładnych i wciąga ich w proces kreowania, słucha tego co mają mu do zakomunikowania, inspiruje. Słowem, jest to człowiek kompetentny i pełen pasji. Za prawdziwym liderem podążają tłumy a za superbohaterem ewentualnie jakaś garstka pogubionych dusz, do których jeszcze nie dotarło, że najprawdopodobniej mają do czynienia z idącym po trupach narcyzem. Tacy ludzie z reguły budują zamki na piasku co siłą rzeczy nie jest dobrą bazą dla szczerości, uczciwości i autentyczności i powoli buduje dystans.
Jakie błędy najczęściej popełnia przywódca? Jaki powinien być?
Zauważenie potrzeby utrzymywania relacji interpersonalnych w zespole nie gwarantuje sukcesu tegoż zespołu. Nie każdy człowiek bowiem posiada umiejętność porywania za sobą tłumów. Przyczyn może być wiele (nieumiejętne motywowanie, rekrutacja, faworyzowanie niektórych podwładnych czy też przeświadczenie o jednolitym sposobie pojmowania rzeczywistości przez wszystkich). Najpoważniejszym z błędów jest jednak niewłaściwy dobór osób do zespołu, a ponoć bez umiejętnej rekrutacji szansa na znalezienie dobrego pracownika jest niewielka. To z kolei rzutuje na przyszłość całego zespołu, a być może także firmy. Nie wszyscy też jednakowo rozumieją politykę miejsca pracy oraz przyświecające tam cele. Błędem jest więc zakładanie z góry, że wszyscy wiedzą wszystko. Dobry lider wie, że jego pracą jest też przekazywanie podstawowych informacji swoim pracownikom, po to właśnie, aby firma mogła się rozwijać. Aby tego dokonać liderzy często decydują się na włączanie współpracowników w proces decyzyjności co pomaga im lepiej zrozumieć oczekiwaną wizję. Przywódcy wiedzą także jak istotne jest umiejętne motywowanie zespołu i coraz częściej rozumieją, że pieniądze to nie wszystko.
Owszem – finansowe wynagrodzenie jest ważne, ale nic nie zastąpi dobrego słowa, najzwyklejszego w świecie feedbacku. Ponadto ludzie lubią inspirować się innymi, toteż dobry przywódca staje się dla nich natchnieniem i drogowskazem, ale nie nadużywa ich możliwości. Wie o co i kogo poprosić, ponieważ stara się dostosowywać cele do potrzeb i możliwości tak ogółu jaki i jednostki. Kiedy pojawiają się konflikty sprawnie je rozwiązuje, jeśli zaś tego unika sprawia wrażenie niekompetentnego, a to jest gwoździem do trumny dla każdego lidera.
Na dzisiaj to wszystko. Druga część niniejszego tekstu ukaże się za dwa tygodnie. Serdecznie zapraszamy.
Polski 
English (UK)